Gerund vs Infinitive (-ing czy to...)

Na pewno wielokrotnie chciałeś powiedzieć zdanie, w którym dwa czasowniki stoją obok siebie (np. "Chcę iść" albo "Lubię czytać"). W języku polskim drugi czasownik jest po prostu bezokolicznikiem (iść, czytać).

W angielskim sprawa jest trudniejsza. Drugi czasownik może przybrać jedną z dwóch form:

1. Z końcówką -ing (nazywamy to Gerund) ➡️ np. reading
2. Z cząsteczką to przed nim (nazywamy to Infinitive) ➡️ np. to read

Którą wybrać? O tym decyduje ten... pierwszy czasownik! Uczący się często popełniają tu błędy, ale z nami to opanujesz.

Kiedy dajemy "-ing"? (Gerund)

Część czasowników jest tak silna, że zmusza kolejny czasownik do przybrania formy z -ing. Są to głównie słowa wyrażające upodobania, emocje lub unikanie czegoś. Zapamiętaj te najczęstsze:

• enjoy (czerpać przyjemność z)
• avoid (unikać)
• finish (kończyć)
• mind (mieć coś przeciwko)
• suggest (sugerować)

Przykłady:

• I enjoy reading books. 🔊 (Nie: I enjoy to read)
• She finished working at 5 PM. 🔊

Kiedy dajemy "to"? (Infinitive)

Druga grupa czasowników jest nieco łagodniejsza i wymaga postawienia cząsteczki to między nimi. Są to zazwyczaj słowa związane z planami, chęciami i obietnicami. Najpopularniejsze z nich to:

• want (chcieć)
• hope (mieć nadzieję)
• decide (zdecydować)
• plan (planować)
• promise (obiecywać)

Przykłady:

• I want to buy a car. 🔊 (Nie: I want buying)
• We decided to stay home. 🔊

Stop, Remember i Forget (Buntownicy)

Są takie czasowniki, po których można dać i jedno, i drugie... ale zmienia to całkowicie znaczenie zdania! Najlepszy przykład to słowo stop (zatrzymać się/przestać).

• He stopped smoking. (Przestał palić - zerwał z nałogiem).
• He stopped to smoke. (Zatrzymał się, po to aby zapalić).

Widzisz różnicę? Pomyłka może Cię słono kosztować na teście!